| تبليغات | X |
1.كار، كار ساده اي است اما در نوع خود بسيارجالب و دل چسب.
قرار دادن يك تخته وايت برد كوچك كه بر روي آن بخشي از يك متن ادبي، يك جمله و يا يك قطعه شعر نوشته شده، در لابه لاي كتاب هاي گوناگون، باعث شده است تا من به گذشتن از جلوي پيشخون "نشر چشمه" معتاد شوم!
شعر روز گذشته از "شمس لنگرودي" انتخاب شده بود و از آن شعرهايي بود كه در تقسيم بندي من شعرناب ناميده مي شوند. پس از لذت بردن از خوانش شعر فكر مي كردم درگستره ي موسيقي، سينما وكتاب، هنوزكساني هستند كه به كارهاي آنان مي توان چشم اميد دوخت ويا پديده هايي در اين زمينه ها در چند سال اخير رخ نموده اندكه دست كم دل را بتوان به آينده وكارهاي آتي ايشان خوش كرد، اما در مورد شعر چه طور؟
از مردگان كه ديگر انتظار شنيدن شعري تازه برعبث پاييدن است ودر بين زندگان هم شماركساني كه شايسته ي شاعرناميده شدن باشند به شمار انگشتان يك دست نمي رسد!
"سايه" و"كدكني" از يك سو و از ديگر سو "شمس لنگرود" و تا حدي "مجابي" همين و بس.
اين سهم ما از شعر امروز است! (نام ديگري را يادآوري نكنيد كه پذيرفتي نيست)
و اما شعر ياد شده اين بود:
گلايل را دوست دارم
به خاطر قلبش
كه از پس گلبرگ هاي لطيفش پيداست
دل آدمي پيدا نيست
و سر انگشتانت را سياه مي كند چون گردو
اگر بگشايي و
ببيني
۲. اين كه گفته بودي: "ما كه نفهميديم اين وب لاگ چند وقت به چند وقت به روز مي شود" پاسخي ساده و روشن دارد!
وقتي مطالب يك وب لاگ شخصي است به ناچار ارتباط مستقيمي با حس و حال نويسنده ي آن پيدا مي كند و به اين ترتيب هرگاه نويسنده آپ شود، وب لاگ هم به روز مي شود و برعكس!