گویا واردات سیگارهای خارجی مثه خیلی چیزای دیگه دست سپاهه.

خیلی از آدم هایی که می شناسیم در بندن، خیلی از آدم هایی که نمی شناسیم دربندن،

خیلی ها سخت آسیب دیدن.

به طرز رقت انگیزی از این که فقط با کشیدن بهمن لایت به مبارزه ادامه می دم از

خودم بی زارم!

حالا که پس از مدت ها آهنگ گردگیری این صفحه به سرم زد، واجب عینی - کفایی دونستم

نخستین مطلب رو با یه عذرخواهی اساسی و مفصل آغاز کنم!

راستش سرعت تحولات اجتماعی سیاسی ایران به ویژه توهمین چند سال اخیر و به ویژه تر

در چند ماه گذشته این قدر شتاب زده و برق آسا بوده که توان تحلیل درست وحسابی و یا به

قول معروف توان یه تحلیل استخون دار رو از همه ی اهالی فن گرفته، یا دست کم من چیز

درخور توجه ای در این رابطه نخوندم و نشنیدم.  اصلن ساختار جامعه ی امروز ایران  یه

طوریه که تمام تئوری های جامعه شناسان بزرگ و اصول جامعه شناسی رسمن ارور 

دادن و هیچ چیزبا هیچ چیز جور درنمیاد.

 با این تفاسیر دیگه مشخصه که تحلیل های یکی مثه من ممکنه چه بلایی سرش بیاد!

خلاصه دوست دارم ازهمین تریبون از شیخ بزرگ حضرت آقای کروبی به خاطرهمه ی

ذهنیت منفی ای که پیش از انتخابات نسبت بهش داشتم پوزش بخوام.

                             ای کاش  قضاوتی

                                                 قضاوتی

                                                        قضاوتی

                                                              درکار درکار درکار بود 

۱. هرچه سریع تر ستاد اضمحلال ستاد استهلال تشکیل شود و زین  پس

استحصال هلال ماه بدون استدلال به عهده ی اینجانب به عنوان مرکز تخصصی

رویت ماه گذاشته شود!

۲. نفری ۵۰۰۰۰ تومان به ابوموسای اشعری اصلاحات (جناب آقای کروبی)

بدهیم تا دست از سر هر چی انتخاب و انتخابات و انتصاباته برداره.

می خور که به زیر گل بسی خواهی خفت

بی مونس  و بی رفيق  و بی همدم و جفت

زنهار  به  کس  مگو  تو   اين  راز  نهفت

هر  لاله   که   پژمرد    نخواهد    بشکفت

قوانین طبیعت هنگامی نوشته شدند، که ما حضور نداشتیم.

قوانین مملکتی هنگامی نوشته شدند، که ما حضور نداشتیم.

ما این جا چی کارمی کنیم؟!

یکی نیست دست ما رو بگیره ببره امام زاده داوود، حالمونو خوب کنه!

ایول ایول، داش باقر رو ایول!

خدا رو شکرمی کنم که پیش ازمردنم دوتا چیز رو دیدم و شنیدم:

یکی دیدن این که "مسعود بی نمکی" بلاخره چماق رو کنار گذاشت و برای

گفتن حرفاش به یه وسیله ی دیگه اون هم ازنوع فرهنگیش رو اورد وبه قول

"شریفی نیا" تو سکانس پایانی "اخراجی ها" روش کم شد!

هرچند که فیلم "اخراجی ها" از جنبه ی هنری هیچ چیز قابل ارائه ای نداشت

که بشه دیگرون رو به دیدنش ترغیب کرد، اما من از یه جنبه ی دیگه دوست

داشتم که آمار فروش فیلم بالا بره، اونم ازاین منظرکه:

حالا که یه آدم اصلاح ناپذیری مثل "مسعود بی نمکی" (درست مثل شخصیت

مجید سوزوکی) خودش پذیرفته که باید تو راه تمدن گام برداره و این پندارش رو

هم به کردار تبدیل کرده، ما هم وظیفه داریم که بهش کمک کنیم تا مزه ی پول و

اقبال عموم رو تا حد وسعش درک کنه وهمکاریش برای ساختن همین فیلم روبه

منزله ی توبه نامه ازش بپذیریم. البته اونم به شرطی که قول بده وسط  راه  یهو

فیلش یاد هندستون نکنه!

اون چیزدیگه ای که پیش ازمرگم دیدم والبته شنیدم (وحالا دیگه با خیال راحت

می تونم بمیرم) صحبت های "باقر لنکرانی" وزیربهداشت دولت اتلافات بود که

فرمودن: " در50 سال آینده، ایران جمعیت پیری خواهد داشت و ازهم اکنون باید

برای جمعیت بالای کهنسالان و مشکلات آنان برنامه ریزی کنیم."

واین یعنی نخستین بارقه های امید! یعنی این که درست پس از گذشت 643 روز

از شروع به کاردولت نهم، ارتکاب اولین موضع گیری درست ومطابق با اصول

و منطق ازجانب یکی ازدولت مردان - ازبالاترین مقام آن یعنی رییس تعداد کمی

ازجمهورگرفته تا آبدارچی بخشداری ممسنی- بلاخره به نام آقای باقرخان لنکرانی

 ثبت شد!

هورااااااااااااا

فرزند بیش تر زندگی بهتر!

آغازکاربه چند سال پیش برمی گشت، یه پرونده ی مفتوح اما مسکوت، درست مثل پرونده های قوه قضاییه! اما اگه اشتباه نکنم تو یکی از شب های سرد اسفند ماه بود که علی رضا به عادت مالوفش - یهو و بی خبر - یه نسخه از کتابش رو که به یاری "مهدی وفایی" تهیه کرده بودند، به من و محمدحسین نشون داد.
برای من  که از مدت ها پیش تا حدودی شاهد زحمت ها و پی گیری های علی رضا برای به ثمر رسوندن چنین کار ارزشمندی بودم به واقع یکی از بهترین خبرها و اتفاقاتی بود که در سال گذشته با اون روبه رو می شدم.
داستان ارادت علی رضا به "مهرجویی" که یکی ازمحورهای اصلی شکل گیری دوستی
پرارزشمون(دست کم از جانب من)به شمارمی ره و هم چنین عشق وعلاقه ی علی رضا
به مسایل فرهنگی از جمله سینما، داستانیه که فکر می کنم پرداختن به اون ازحوصله ی
یه پست کوتاه وب لاگی خارج باشه.
تنها می تونم به همین یادآوری بسنده کنم که چاپ یه کتاب تو مملکت ما و با این اوضاع و
احوال فرهنگی وبا این متوالیان فرهنگ! ازتوش و توان وحوصله ی امثال "دولت آبادی" هم خارجه، چه برسه به کسانی که هیچ نام و نشونی توی این پهنه ندارند و من شک ندارم که اگه این پروژه توسط من ویاحتا محمدحسین دنبال می شد، فرجامی جزشکست ویاهمون سقط در انتظارش نبود!
سقط رو به این خاطر به کار می برم که مطمئنم فرزندان واقعی هر نویسنده و یا هرهنرمندی آثاریه که ازخودشون به جا می گذارن و علی رضا بلاخره پدر شد!

و اما معرفی کتاب:

کتاب "نقدآثارداریوش مهرجویی از بانو تا مهمان مامان" در387 صفحه و توسط انتشارات
"هرمس" و با شمارگان 3000 نسخه روانه ی بازارو پیشخوان کتاب فروشی ها شده است.
که شامل چهاربخش با تقسیم بندی زیر می باشد:
بخش اول: فیلم ها ( بانو، سارا، پری، لیلا، درخت گلابی، دختردایی گم شده، میکس، بمانی
و مهمان مامان که دربرگیرنده ی مجموعه ای کامل از مقالات، نقدها و گفت گوها می باشد).
بخش دوم: دیدگاه ها و نوشته ها ( مفالات تحلیلی و دیدگاه های مهرجویی).
بخش سوم: گفت و گوها.
بخش چهارم: شناخت نامه (شرح حال، فیلم شناسی، کتاب شناسی، داوری ها و حضور در
مجامع جهانی و جوایز).

علی رضا و مهدی وفایی خدا قوت.

 همه ی خلاقیت و توان هنریم برای گفتن شادباش نوروز، طراحی این کارت پستال بود!